Zaszufladkowany do: Turystyka — mirobialy @ 10:02

Turcja
W całym kraju bardzo popularnym środkiem transportu są autobusy dalekobieżne. Turcja nie ma jednego państwowego przedsiębiorstwa komunikacji autobusowej — na większości tras kursują pojazdy kilku firm. Prawie w każdym mieście kasy biletowe są usytuowane zarówno na dworcu autobusowym (otogar), jak i w centrum. Pasażerowie kupujący bilet w punkcie sprzedaży (yazihane) w śródmieściu powinni zapytać o bezpłatny dowóz na dworzec, zwłaszcza jeśli od miasta dzieli go kilka kilometrów. Większość przewoźników podstawia minibusy (przed wejściem do któregoś z nich trzeba zapytać: serws araba var mi?), które często transportują też przyjezdnych z dworca do centrum (czasami wymaga to uiszczenia dodatkowej opłaty).

Niektóre firmy wydają rozkłady jazdy. Poziom usług i ceny biletów poszczególnych przedsiębiorstw znacznie się różnią. Przed wyjazdem warto obejrzeć pojazd na stanowisku odjazdowym (peron) i zapytać w kasie o czas podróży. Na dłuższych trasach (z postojami jazda trwa ponad 10 godz., a przeciętna to 60 km/godz.) autobusy przeważnie kursują nocą. Za przejazd z Izmiru do Antalyi płaci się ok. 17 $, bilet z Konyi do Goreme kosztuje 6 $, a z Fethiye do Stambułu – 28 S.

Na dworcach autobusowych, zwłaszcza w miejscowościach turystycznych, aż roi się od naganiaczy – wystarczy im powiedzieć, dokąd się chce jechać i natychmiast prowadzą do okienka sprzedającego bilety firmy, od której dostają prowizję.

Najlepiej podróżować pojazdami jednej z trzech renomowanych firm: Lllusoy, Bosfor lub Varan — fotele są wygodne, jest przestrzegany zakaz palenia i nikt nie rozsadza pasażerów różnej płci. Spośród przedsiębiorstw oferujących standardowy poziom usług wyróżniają się Kamil Koę i Pamukkale.

W prawie wszystkich autobusach rozbrzmiewa muzyka (turecki lub zachodni elektroniczny pop), którą kierowca wyłącza dopiero wieczorem. Na niektórych liniach są wyświetlane filmy (tylko w tureckiej wersji językowej), a z pasażerami podróżuje muauin, czyli pomocnik kierowcy, przynoszący na życzenie coś do picia i wodę kolońską dla odświeżenia. Co półtorej godziny autobus zatrzymuje się na 15-minutowy postój {mola). W tym czasie można się napić herbaty i skorzystać z toalety. Rzadsze są półgodzinne przerwy na posiłek w przydrożnym barze. Dobre firmy oferują też bezpłatną kawę, herbatę, napoje chłodzące i ciastka (zapakowane w folię).

Aby zmniejszyć koszty podróży, można skorzystać z Fez Busu, kursującego (tylko w sezonie) przez najbardziej uczęszczane zakątki w zachodniej części kraju — Turkusowe Wybrzeże, Antalyę, Side, Kapadocję, Pamukkale, Efez, Bergamę i Gallipoli. Karnet na przejazdy nim wykupuje się na cały sezon turystyczny (kon. IV—pocz, XI co dwa dni). Do autobusu wsiada się (i wysiada) na dowolnym przystanku na trasie — wystarczy 48 godz, przed wyjazdem zarezerwować miejsce .

Promy dalekobieżne kursują jedynie wzdłuż tych wybrzeży, które mają słabo rozwiniętą sieć drogową, np. Morzem Czarnym – ze Stambułu do Rize przez Zonguldak, Sitiop i Trabzon (raz w tygodniu) oraz ze Stambułu do Tzmiru (z taką samą częstotliwością). Bilety należy zarezerwować z dużym wyprzedzeniem w autoryzowanej agencji działającej w porcie. Najlepiej jednak w tym celu pójść do stambulskiej siedziby TDI w Karakoy, usytuowanej tuż za przystanią na Ritlum Caddesi.

Rozkłady rejsów czasami się zmieniają — aktualne są zamieszczane na stronie internetowej TDI (www.tdi.com.tr), na której dostępna jest również rezerwacja biletów.

Ceny biletów nie są wysokie — za kabinę 4. kl, z trzema kojami na trasie Stambul-Izmir płaci się 20 $, a na promie Stambul-Trabzon — 27 $ (studentom z odpowiednią legitymacją przysługuje zniżka 10-30% w zależności od trasy). Na ulgi mogą też liczyć grupy i dzieci do 12 roku życia, Przewóz samochodu kosztuje co najmniej tyle co opłata za koję, np. Stambuł-Izmir — 23 $, Stambuł—TrabZon – 32 $. Większość kierowców uważa, że warto wydać taką kwotę ze względu na wygodę oraz oszczędność czasu i benzyny,

W Turcji obowiązuje ruch prawostronny i pierwszeństwo dla pojazdów nadjeżdżających z prawej strony, nawet na licznych rondach.  Warto o tym pamiętać jadąc na wczasy all inclusive Ograniczenie prędkości (rzadko przestrzegane) w terenie zabudowanym wynosi 50 km/godz., a dla pojazdów z przyczepą— 40 km/godz. W terenie niezabudowanym maksymalna dopuszczalna prędkość to 90 km/godz. (samochody osobowe). 80 km/godz. (furgonetki) lub 70 km/godz. (pojazdy z przyczepą). Po autostradach {ołoyol) samochody osobowe mogą jechać 120 km/godz., a furgonetki i małe ciężarówki – 100 km/godz. Turcja zajmuje drugie miejsce w Europie pod względem ilości wypadków (po Portugalii), Tureccy kierowcy są porywczy i niecierpliwi, bezustannie naciskają klaksony i nie zachowują bezpiecznej odległości od innych pojazdów. Dopuszczalna ilość alkoholu we krwi jest taka sama jak w większości krajów europejskich – w przypadku kierowców niezawodowych 0,5%.

W przypadku popełnienia poważnego wykroczenia drogowego raczej nie ma co liczyć na pobłażliwość stróżów prawa, ani na zwrot pieniędzy za wczasy w Turcji. Pojazdy pozostawione w miejscach, gdzie obowiązuje zakaz parkowania, zwłaszcza w miejscowościach turystycznych, są odholowywane na płatne parkingi —jednak zazwyczaj policja wcześniej ostrzega niesfornych kierowców, podając numery rejestracyjne tych samochodów przez głośniki zainstalowane w krążących po okolicy radiowozach.

Podobne wypieki:

  1. rejestracja pojazdów Wszystkie formalności, które trzeba załatwić w urzędach Celnym, Miasta i...
  2. Fiat Seicento dalej popularny Bardzo popularnym i powszechnie stosowanych pojazdów jest Fiat. Posiada on...
  3. Modele pojazdów na polskim rynku Modele pojazdów to zabawki znane od dawna. Produkowane od wielu...
  4. Ubezpieczenie Autokasko – oferta Ubezpieczenie AC t ubezpieczenie przeznaczone dla samochodów osobowych oraz ciężarowych...
  5. Odszkodowanie za wypadek Wypadki samochodowe są główną przyczyną uszkodzeń ciała i śmierci kierowców...

Tags: ,